Ik blijf liever thuis

koppel

In je eigen huis voel je je meestal het allerlekkerst. Dat geldt natuurlijk ook voor mensen die ziek of heel erg oud zijn. Toch kan het soms zo moeilijk worden om veilig en goedverzorgd zelfstandig te blijven wonen dat het nodig is om (tijdelijk) te verhuizen naar een zorginstelling. Een lastige beslissing.

Zowel de hulpbehoevende zelf als de overheid wil graag dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig in hun eigen huis blijven wonen. Dat scheelt de overheid een hoop geld en het is ook bewezen dat mensen meestal het best functioneren in hun vertrouwde omgeving. De grens waar zelfstandig wonen onverantwoord of zelfs gevaarlijk wordt is soms moeilijk vast te stellen.

Mantel- en thuiszorg

Er zijn vele oorzaken die maken dat iemand (tijdelijk) minder zelfstandig is. Na een ongeluk bijvoorbeeld of bij ziekte. Maar ook als iemand heel oud of dement is, wordt het steeds lastiger om alles zelf te doen. Vaak komt de eerste zorg terecht op de schouders van familie, vrienden en buren; de zogenaamde mantelzorgers. Voor meer specialistische zorg, zoals het verrichten van medische handelingen, kan vaak de thuiszorg worden ingeschakeld. Zij kunnen ook hulp bieden bij diverse huishoudelijke taken. Soms wordt de vraag voor zorg echter zo groot en urgent dat het niet langer verantwoord is om iemand zelfstandig te laten wonen. Opname in een zorginstelling is dan noodzakelijk.

Een grote stap

Voor veel mensen is dit een moeilijk moment. Ze willen helemaal niet weg en blijven liever zo lang mogelijk thuis. Het kan moeilijk zijn om iemand dan te overtuigen dat het beter is om opgenomen te worden. Zeker voor familie is dit moeilijk. Hoe vaak hoor je volwassen kinderen niet zeggen: “Ik kan mijn moeder toch niet zomaar wegstoppen?!”. Ook is de reputatie van de zorg in de laatste jaren achteruit gegaan. Verhalen over bezuinigingen waardoor ouderen slechts een keer per week gewassen worden en niet op tijd naar het toilet worden gebracht, zijn schokkend.

Toch is het ook niet realistisch om de beslissing tot in den treure te blijven uitstellen. Juist voor de mantelzorgers kan de hoeveelheid en de mate van zorg op een gegeven moment teveel worden. Wanneer iemands veiligheid niet meer te waarborgen is, is er vaak geen andere oplossing meer. Deze gedwongen verhuizing is voor zowel de persoon zelf, als de eventuele partner en de familie vaak een moeizame en pijnlijke aangelegenheid.

Tips!

Er zijn wel een aantal zaken die het makkelijker maken. We zetten er een paar op een rij:

  • Oriënteer je rustig op de mogelijkheden. Wanneer opname in een verpleeghuis nodig is, kijk dan welke er in de buurt zijn en bij welke je het beste gevoel hebt.
  • Ga langs in de zorginstelling en laat je informeren en rondleiden. Maak kennis met het personeel en andere bewoners. Krijg een indruk van de sfeer.
  • Praat erover en neem afscheid. Langdurige of permanente opname is een moment van afscheid. Neem daar de tijd voor en praat vrij over de gevoelens die het oproept.
  • Neem spullen mee met emotionele waarde. Hoe meer hoe beter. Vaak zijn het niet de vier muren en het dak die je ergens thuis laten voelen, maar juist de foto’s, de kleine spulletjes of je favoriete stoel. Helaas zijn de mogelijkheden per instelling verschillend dus bespreek dit met de zorginstelling.  

Hulp of advies nodig?

Ben je mantelzorger en wil je advies over de opname van een familielid of ben je zelf hulpbehoevend en weet je niet goed hoe lang je nog thuis kan/mag blijven wonen, neem dan gerust contact met ons op.